از خم زلف بعد ازین جا منما به مرغ دل

با من خسته میکنی شعله به خس نمی کند

راحله از درت روان کردم و این دل طپان

می کند امشب از فغان آن چه جرس نمی کند

مرغ قفس شکن دگر میل قفس نمی کند

مرغ دلی که می جهد خاصه ز دام حیله ای

دانه اگر ز در بود باز هوس نمی کند