یک دم اگر ستم نکنی میرم از الم

آسودگان چو نشئه درد آرزو کنند

آیند و خاک کشته تیغ تو بو کنند

بیچاره آن کسان که به لطف تو خو کنند

ای دل رسی چه بر در بیت الحرام وصل

کاری مکن که بر رخ ما در فرو کنند