کشتکان چو بسته فتراک خوبان می شدند

وز وفاداران نگهدار سگان او که بود

تیر مژگان در کمان ابروان چون می نهاد

در میان جان هدف ساز نشان او که بود

زان میان دلبسته موی میان او که بود

شب که از جولان عنان برتافت همچون آفتاب

در رکاب او که رفت و همعنان او که بود