زان میان دلبسته موی میان او که بود

تیر مژگان در کمان ابروان چون می نهاد

در میان جان هدف ساز نشان او که بود

کشتکان چو بسته فتراک خوبان می شدند

شب که از جولان عنان برتافت همچون آفتاب

در رکاب او که رفت و همعنان او که بود

محتشم چون از سگان افتاد امشب جدا