سال دگر که ماه تو در هاله میرود

چشم تو هندوئیست که پنداری از خطا

صد ترک تند خوش به دنباله میرود

از خشگ سال ناز جهان میشود خلاص

زین باده دو ساله که می آورند باز

ناموس زهد زاهد صد ساله میرود

از شکر نی قلمم هردم از عراق