یک هنر دارد کزو جان دادن آسان می شود

طبع آلایش گزینی کادم بیچاره داشت

جبرئیل از پرتوش آلوده دامان می شود

صبر بی حاصل که جز عشق و مشقت هیچ نیست

شد سرای دل خراب و یافت قصر جان شکست

این زمان خود رخنه در بنیاد ایمان می شود

سینه چاکانرا چه نسبت با کسی کز نازکی