دلم بهر نگاه آخرین هم می تپد آخر

سپه جمعست میدان گرم و سلطان دیر می آید

از آن سو صد بشارتها فغان دادند زین جانب

به استقبال جانهم رفت و جانان دیر می آید

که شد پیمانه پر آن سست پیمان دیر می آید

طبیب محتشم را نیست در عالم جز این عیبی

که بر بالین بیماران هجران دیر می آید