که شد پیمانه پر آن سست پیمان دیر می آید

از آن سو صد بشارتها فغان دادند زین جانب

به استقبال جانهم رفت و جانان دیر می آید

دلم بهر نگاه آخرین هم می تپد آخر

طبیب محتشم را نیست در عالم جز این عیبی

که بر بالین بیماران هجران دیر می آید