فضای دیده پرخون محتشم ز خیالت

به ناوکی جهد از جا که بر یکی دگر آید

دو چشم جادویت آهسته از کمان اشارت

زنند تیر که در سنگ خاره کارگر آید

حدیقه ایست که آبش ز چشمه جگر آید