من پا بسته روز وعده ات آن مضطرب صیدم

چو غافل از اجل صیدی سوی صیاد می آید

نخستین رفتن خویشم در آن کو یاد می آید

که خود را می کشم در قید تا صیاد می آید

اگر دیگر مخاطب نیستم پیشش چرا قاصد

جواب نامه ام می آرد و ناشاد می آید