کرد شهنشاه عشق بر در دل شد بلند

بر سر مجنون عشق شوق شتابان رسید

باره شیرین نهاد سر به ره بیستون

کوه کن غصه را قصه به پایان رسید

کشور بی ضبط را مژده سلطان رسید

خانه مردم نهاد رو به خرابی که باز

دجله چشم مرا نوبت طوفان رسید