کشور بی ضبط را مژده سلطان رسید

باره شیرین نهاد سر به ره بیستون

کوه کن غصه را قصه به پایان رسید

کرد شهنشاه عشق بر در دل شد بلند

خانه مردم نهاد رو به خرابی که باز

دجله چشم مرا نوبت طوفان رسید

در نظر اولم اشک به دل شد به خون