چندم به بزم خود نگذاری چه میشود

با آن که قایم است ز من می برد به زور

کارم درین بساط به شاهی فتاده است

کز اسب کین پیاده نمی گردد از غرور

گر بر بساط شاه کند به یدقی عبور

نزدیک شد فرارم ازین عرصه کز قیاس

در بازی تو ماتی خود دیده ام ز دور