چون شدم بیدار دیدم آه خود را خانه سوز

دیشب از شست خیالش ناوکی خوردم به خواب

روز چون شد خورد بر جانم خدنگ سینه سوز

دیدمش در خواب کاتش می زند در خانه ام

دوش گستاخانه زلفش را گرفتم در خیال

دستم از دهشت چو بید امروز می لرزد هنوز

هرکه آگاه از رموز عشق شد دیوانه گشت