ز صبر او دل من آب شد که دی ره صلح

به من که آتش عشقش نکرده دود هنوز

فشاند دست که این وقت آن نبود هنوز

گشوده بود و به من لب نمی گشود هنوز

دگر سحر که ازو بوسه خواه شد که ز حرف

لبش به جنبش و حسنش به خواب بود هنوز