لبش به جنبش و حسنش به خواب بود هنوز

ز صبر او دل من آب شد که دی ره صلح

گشوده بود و به من لب نمی گشود هنوز

دگر سحر که ازو بوسه خواه شد که ز حرف

نموده بود به من غایبانه رخ آن دم

که در بساط به کس رخ نمی نمود هنوز

من از قیامت هجران به دوزخ افتادم