آن کز نهیبش آتش شد بر خلیل گلزار

غالب نشاط خندان شیرین مذاق سرخوش

هنگام ترکتازش طاقست در نظرها

آن چین زدن بر ابرو وان هی زدن بر ابرش

در باغ روی او داد گل را مزاج آتش

دل وحشی است بندی من از علاقه او

با شیر در سلاسل با مرگ در کشاکش