ز زلفش محتشم را آن چنان بندیست در گردن

که از جان خوش تر آید بر دل آزاده آزارش

بسی نازک فتاده جامه معصومی آن گل

خدا یارب نگهدارد ز دامن گیری خارش

که گر سر می کشد از وی به مردن می رسد کارش