خدا یارب نگهدارد ز دامن گیری خارش

چسان گنجانم اندر شوق ذوق لطف دلداری

که از جان خوش تر آید بر دل آزاده آزارش

بسی نازک فتاده جامه معصومی آن گل

ز زلفش محتشم را آن چنان بندیست در گردن

که گر سر می کشد از وی به مردن می رسد کارش