تو هم ای دل پس ازین پای ازین راه مکش

چون محال است رساندن به هدف تیر امید

تو کمان ستمش خواه بکش خواه مکش

همت از یار مرا رخصت استغنا داد

سربلندی مکن از وصل را ز آن شیرین لب

منت خسروی از همت کوتاه مکش

چشم بی غیرت من گر شود از گریه سفید