دگرش سرمه ز خاک ره آن ماه مکش

سربلندی مکن از وصل را ز آن شیرین لب

منت خسروی از همت کوتاه مکش

چشم بی غیرت من گر شود از گریه سفید

یا وفا یا ستم از کش بکشم چند کشی

گوئی آزار پر کاه بکش گاه مکش

محتشم دیده ز بیراهی آن سرو مپوش