چون خواست که نام تو برد سوخت زبانش

صد سال ز من دارد اگر هجر نهانش

به زان که ببینم به طفیل دگرانش

می کرد شبی نسبت خود شمع به خوبان

دل داشت یقین نیستی آن دهن اما

از خنده بسیار گرفتی به گمانش

خوبان بشتابید به دل جوئی عاشق