بر آن قدح کش بی قید کیش عشرت کوش

چنان به تنگ من از سرخوشی درآمد تنگ

که گوئی آمده تنگم گرفته در آغوش

اگرچه جای هزار اعتراض بود آن جا

نگفت محتشم از اقتضای وقت جز این

که می ز بزم رود خود به کوی باده فروش