دگرگون جلوه پردازیست هر عضوی ز اعضایش

به تکلیف آمد اندر رقص اما فتنه کرد آن گه

که میل طبع بی تکلیف می شد در تماشایش

فشانم بر کدامین جلوه اش جان را که پنداری

به رقص آیند در زنجیر زلفش محتشم دلها

چو باد جلوه بی حد در سر زلف سمن سایش