به تکلیف آمد اندر رقص اما فتنه کرد آن گه

که در جنبش به غیر از سایه او نیست همتایش

براندازد ز دل بنیاد آرام آن سهی بالا

چو اندازد هوای رقص جنبش در سر و پایش

که میل طبع بی تکلیف می شد در تماشایش

فشانم بر کدامین جلوه اش جان را که پنداری

دگرگون جلوه پردازیست هر عضوی ز اعضایش