به نیم جنبشی از گوشهای ابرویش

چنان ربود دل مرا که هیچ دیده ندید

همین کدیایت محل غمزه محل جویش

ز راه دیده به دل می رسد هزار پیام

خدنگ نیمکش غمزه اش نخورده هنوز

به من چشانده فلک زور و دست و بازویش

نهفته کرده کمانی به زه که بی خبرند