خوش داری از آن لب و دهن حظ

جز جام که دید از آن دهن کام

جز جامه که کرد ازان بدن حظ

ای می که به جوشم از تو چون خم

این پیرهن این توای که داری

زان جوهر زیر پیرهن حظ

بی تابم از این که می کند زلف