زان جوهر زیر پیرهن حظ

ای می که به جوشم از تو چون خم

خوش داری از آن لب و دهن حظ

این پیرهن این توای که داری

بی تابم از این که می کند زلف

بازی بازی از آن ذقن حظ

لب می گریزم از حسد که دارد