که هست امشب مرا از اختلاط بدگمان مانع

به او خوش صحبتی می داشتم شد در دلش ناگه

گمان بد مرا از صحبت آن بدگمان مانع

مگر اسرار بزم دوش می خواهد نهان از من

چه می گفتند در بزمش که چون شد محتشم پیدا

شد آن مه همزبانان را به تقصیر زبان مانع