چه می گفتند در بزمش که چون شد محتشم پیدا

گمان بد مرا از صحبت آن بدگمان مانع

مگر اسرار بزم دوش می خواهد نهان از من

که هست امشب مرا از اختلاط بدگمان مانع

شد آن مه همزبانان را به تقصیر زبان مانع