آب چشمم تا سمک شد دود آهم تا سماک

دی که خلقی را به تیر غمزه کردی سینه چاک

گر نمی کشتی مرا از غصه میگشتم هلاک

ماه و ماهی شاهد حالند کز هجر تو دوش

بر سر خاک شهیدان خود آمد جامه چاک

ای فدای دامن پاکت هزاران جان پاک

خواهم از گلهای اشگم پرشود روی زمین