ای فدای دامن پاکت هزاران جان پاک

ماه و ماهی شاهد حالند کز هجر تو دوش

آب چشمم تا سمک شد دود آهم تا سماک

بر سر خاک شهیدان خود آمد جامه چاک

خواهم از گلهای اشگم پرشود روی زمین

تا نیفتد سایه سرو سرافرازت به خاک

بس که می بینم تغیر در مزاج نازکت