محتشم روزی که با داغت برآرد لاله سان

گفت پس دل بر کن از جا نگفتمش روحی فداک

روشن است از پر تو تیغت چراغ جان من

گر چو شمع از تن سرم صدبار برداری چه باک

سر ز جیب خاک بشناسش به جیب چاک چاک