گر دم به دمم گریه گلو گیر نگردد

مهرت ز دل من سر موئی نشود کم

چون موی توام در دو جهان جهان روی سیه باد

گر یک سر موی تو فروشم به دو عالم

در نه فلک آتش زنم از آه دمادم

ای جای دلنشین تو مهمان سرای چشم

یک دم چراغ دل شو و بنشین به جای چشم