ای جای دلنشین تو مهمان سرای چشم

گر یک سر موی تو فروشم به دو عالم

گر دم به دمم گریه گلو گیر نگردد

در نه فلک آتش زنم از آه دمادم

یک دم چراغ دل شو و بنشین به جای چشم