که هرچند از تو جستم چاره بیچاره تر گشتم

سرم چون گوی می باید فکند از تن به جرم آن

که عمری بر سر کوی تو بی حاصل به سر گشتم

ز دلدار دگر خواه دوای درد دل جستن

اگر لعل تو جانم برد برکندم ازو دندان

وگر عشق تو دینم برد از آن هم نیز برگشتم

به زور حسن خودچندان مرا آزار فرمودی