عشق چو بازم به ناز سوی تو خواند از برون

بهر دعا از درت چون به درون آمدم

قوت نطقم نماند لال برون آمدم

در ز درون بسته بود من به فسون آمدم

من که زدم از ازل لاف شکیب ابد

از سر کویت ببین رفتم و چون آمدم