در آن ره محتشم کان سروقد میرفت و من در پی

که هرجا دیدم او را جلوه گر چون بید لرزیدم

چنان ترسیده ام از غمزه مردم شکار او

که هرگاه آن پری در چشمم آمد چشم پوشیدم

زمین فرسوده شد از بس که بر وی چهره مالیدم