که هرجا دیدم او را جلوه گر چون بید لرزیدم

ز راه عشق بر می گشتم آن رعنا دچارم شد

ازان راهی که می رفتم پشیمان بازگردیدم

هنوزم با نهال قامتش باقیست پیوندی

چنان ترسیده ام از غمزه مردم شکار او

که هرگاه آن پری در چشمم آمد چشم پوشیدم

در آن ره محتشم کان سروقد میرفت و من در پی