عرصه خالی شد از آشوب و من آرامیدم

استخوان بندی شطرنج جهان کی شده بود

صبح ابداع که من مهر تو می ورزیدم

هجر چون اسب حریفان مسافر زین کرد

آن دلارام که منصوبه طرازی فن اوست

بیدقی راند که صد بازی از آن فهمیدم

فکر خود کن تو هم ای دل که به تاراج بساط