بیدقی راند که صد بازی از آن فهمیدم

هجر چون اسب حریفان مسافر زین کرد

عرصه خالی شد از آشوب و من آرامیدم

آن دلارام که منصوبه طرازی فن اوست

فکر خود کن تو هم ای دل که به تاراج بساط

شاه عشق آمد و من خانه خود برچیدم

محتشم از تو و از قدر تو افسوس که من