در آن تاریکی شب از فروغ ماه روی او

شبی کان سرو سیم اندام را درخواب می دیدم

تن خود را عیان از رعشه چون سیماب می دیدم

ز روزن رفته بیرون شعله مهتاب می دیدم

نمی دیدم تنش را از لطافت لیک روی خود

در آن آئینه چون برگ خزان در آب می دیدم