که اگرچه دورم از در به دل تو راه دارم

نه چنان برخش آهم زده تازه حسنت

که عنان آن توانم نفسی نگاه دارم

به چنین کشنده هجری سگ بخت چاره سازم

ز درون شعله خیزم مشو از غرور ایمن

که درین نهفته تر کش همه تیر آه دارم

به یکی نگاه جانم بستان که تا قیامت