هر نگه را گنهی می دانم

سیهم روی اگر جز رخ تو

آفتابی و مهی می دانم

دارد آن بت مژه چندان که درو

نگهی کرد و به من فهمانید

که ازین به نگهی می دانم

گر ره صومعه را گم کردم