اینست دوستی که به جغان دشمنت شوم

کو دل که محو نرگس جادو فنت شوم

مستغرق نظاره مرد افکنت شوم

چون گشته ای به دشمن ناموس خویش دوست

از غیرتم برین که به من نیز این چنین

بی قیدوار دوست شوی دشمنت شوم

پا می کشد ز مزرع دل وصل خوشه چین