حرفی ز من بپرسی و من بی زبان شوم

خوش آن که هم زبان به تو شیرین بیان شوم

وقت سخن تو غرق عرق گردی از حجاب

من آب گردم و ز خجالت روان شوم

یاری به غیر کن که سزای وفای من