از جفای دهر و ناسازی دوران می رویم

همره ما جز خیال کاکل و زلف تو نیست

خود پریشانیم و با جمعی پریشان می رویم

ساختن با محنت عشق تو آسانست لیک

همچو بلبل بینوا دور از گلستان می شویم

همچو طوطی تلخ کام از شکرستان می رویم

همچو مور از پایه تخت سلیمان گشته دور