جور فلک برین ستم دلبران بر آن

پا چون کشم ز کوی تو کانجا زمان زمان

می آورد کشاکش عشقم کشان کشان

جان زار و تن نزار شد از بس که می رسد

چون نیستیم در خور وصل ای اجل بیا

ما را ز چنگ فرقت آن دلستان ستان

دل داشت این گمان که رهائی بود ز تو