آفت حسن بتان است هجوم مگسان

تا به کی جان کسی دل بری از هیچ کسان

تو ز خود غافلی ای شمع ملک پروانه

که چو گل هر نفسی میزنی آتش به کسان

زده آتش به جهان حسن تو وز بیم نفس