چسان بینم که باشد سر گران دل دار من با من

نمی دانم چه می گوید ز بدگویان که می گوید

به این تلخی سخن شوخ شکر گفتار من با من

مرا کز رنجش اغیار دایم دل گران گشتی

دل زارم چو برد آن شوخ و شد بیگانه دانستم

که می کرد آشنائی از پی آزار من با من

ز کید خصم پیش یار من مقدار من کم شد